Zo af en toe wil ik mijn “skills” bijschaven…zijn er speciale techniekjes die ik wil toepassen voordat ik ze in het “echie” uitvoer. En wat is daar beter voor dan eigen familie??? Niemand kan op tegen het geduld van mijn oudste broer en zijn partner. Geduldig kijken ze toe hoe ik friemel  met de instellingen van mijn camera, helpen ze mee hun huiskamer plaatselijk te verbouwen voor een beter beeld, statieven en pluutjes worden geplaatst op enkele tientallen centimeters van hun gezichten (Hoe confronterend en vreemd!) en flitsinstellingen worden getest, afgekeurd en opnieuw uitgevoerd.  In het begin werd er nog een beetje onwennig geposeerd, maar al gauw raakte ook zij gewend aan Anne met haar camera, werd alles als normaal ervaren en op het geklik en gemompel van mijn kant werd niet eens meer gereageerd.
“Dit is alleen maar voor de belichting…doe maar gewoon… ik moet nog even instellen, niet goed.. die doen we over”  tja…dat zijn vrij veel gebruikt zinnetje tijdens die oefensessies. Maar ook dan komen er leuke momenten te voorschijn!

Die éne dierbare en zo herkenbare blik, dat kleine moment samen waarbij je even de camera bent vergeten, of je lievelingsdier zomaar ineens mooi op de foto.

Heb ik even geluk met zo’n perfect oefenmateriaal!