En die waren er genoeg….
Op de Tilburgse watersportbaan werden de ZRB wedstrijden gehouden. (Zuidelijke RoeiBond)
Een heerlijk zomers sfeertje vol sportiviteit, doorbijten, pijn, vreugde, en tal van andere emoties waren hier aanwezig.
Vanaf de kant gezeten, met tal van andere toeschouwers was het lekker genieten tijdens deze zonnige moederdag.
En meteen een leuke oefening om emoties tijdens zo’n spannend festijn voor roeiers vast te leggen.
Das even wat anders…en mijn waardering en bewondering voor sportfotografen is alleen maar toegenomen.
Een vak apart om emoties én beweging in een sport vast te leggen op een foto.
Je wilt een beetje proeven wat de deelnemers voelen tijdens zo’n wedstrijd.De snelheid en kracht van het roeien, de pijn en doorzettingsvermogens die van de ingespannen gezichten af te lezen zijn zo vlak voor de finishlijn, dat laatste stukje doorbijten om toch vooral als eerste te eindigen.
De sfeer was opperbest daar bij de thuishaven van VIDAR.
Geweldig zoals er meegeleefd werd langs de lijn tijdens de wedstrijden, groepjes clubleden fietsten in het ritme en de snelheid van de deelnemers mee, schorre kelen van de aanmoedigingen, trots toegezongen clubliederen die over het kanaal galmde bij het toekennen van de gewonnen prijzen, coaches die af en aan vaarden…
Ik heb een heerlijk moederdagje gehad, en genoten van deze bijzonder sportieve dag . . .
Nog héél wat oefenig nodig zoals je ziet,…maar de emoties liggen vast!
Kiekeboe achter de boom…
onderonsje tussen moeder en dochter
Vlak voor vertrek nog gauw even bladeren gooien naar elkaar!